Calquera camiño é bo, ao meu ver, o conto é comezar a andar por el.
Viña facer un desmentido, non vou ter unha nena,foi brincadeira polo santos inocentes, anque igual me pasei un pouquiño. Mais todo ten a súa parte boa, descubrinte a ti :)
Cada quen debe elexir o seu propio camiño e camiñar por el, nese paso saberemos si atinamos coa decisión, de non ser así hai infinidade de posibilidades...
Coma sempre di unha das miñas amigas: Arrepíntete do que fixeches, non do que deixaches de facer.. Marinha de allegue e Besbellinha, benvidas o meu blog.
Moitas grazas pola túa visita. Agardamos verte a miúdo por alá. Este si que é un blo ben bonito. En canto ao de seguir uno ou outro camiño: qué tal si pillades pola Highway 61?
Pienso que la manera de elegir el camino correcto es siguiendo tu intuición, esa intuición femenina que afortunadamente todas tenemos, aunque algunas, a veces la ignoren, o no sepan escucharla, tal vez por miedo... por no querer creer,la intuición rara vez te envía el mensaje una sola vez... Si no captas el mensaje la primera ocasión, seguirás escuchando, sintiendo y viendo avisos, mensajes de tu interior que te señalan el camino carrecto.
Pregúntome cal será o camiño correcto..
7 Rompe el silencio:
Podemos seguir o camino de baldosas amarelas. Ou preguntarlle a Alicia.
Pero en moitos casos incluso o puro azar pode determinar a elección correcta...
Calquera camiño é bo, ao meu ver, o conto é comezar a andar por el.
Viña facer un desmentido, non vou ter unha nena,foi brincadeira polo santos inocentes, anque igual me pasei un pouquiño. Mais todo ten a súa parte boa, descubrinte a ti :)
Un bico, unha aperta e as miñas desculpas, moza!
Cada quen debe elexir o seu propio camiño e camiñar por el, nese paso saberemos si atinamos coa decisión, de non ser así hai infinidade de posibilidades...
Unha aperta.
:)
Coma sempre di unha das miñas amigas: Arrepíntete do que fixeches, non do que deixaches de facer..
Marinha de allegue e Besbellinha, benvidas o meu blog.
Deus, cantas veces recordo terme visto nun momento semellante...! O carácter é o destino, decía Tácito. Bicos
Moitas grazas pola túa visita. Agardamos verte a miúdo por alá. Este si que é un blo ben bonito.
En canto ao de seguir uno ou outro camiño: qué tal si pillades pola Highway 61?
Pienso que la manera de elegir el camino correcto es siguiendo tu intuición, esa intuición femenina que afortunadamente todas tenemos, aunque algunas, a veces la ignoren, o no sepan escucharla, tal vez por miedo... por no querer creer,la intuición rara vez te envía el mensaje una sola vez... Si no captas el mensaje la primera ocasión, seguirás escuchando, sintiendo y viendo avisos, mensajes de tu interior que te señalan el camino carrecto.
Suerte en tu camino.
Publicar un comentario en la entrada